Widok ogólny mozaiki
Zbiory MKZ
Pierwszą „ciekawostką konserwatorską” jest mozaika z przedstawieniem planu Wyspy Sobieszewskiej — cenny przykład powojennego dziedzictwa Gdańska. 10 lipca 2026 r. została włączona do gminnej ewidencji zabytków.
Mozaika została wykonana ok. 1965 roku przez nieznaną z nazwiska studentkę z Warszawy. Powstała z tłuczki ceramicznej, bryłek szklanych oraz tłuczki szklanej, łączonych zaprawą cementową. Tłuczka ceramiczna pochodzi w przeważającej części z naczyń porcelitowych produkowanych przez Zakłady Porcelitu Stołowego „Pruszków”. Można wśród nich rozpoznać fragmenty serwisów „Emka” oraz „Kajtek”.
Fragmenty naczyń produkowanych przez zakłady w Pruszkowie użyte do wykonania mozaiki
Zbiory MKZ
Na planie, oprócz elementów naturalnych i antropogenicznych, wyszczególniono również ośrodki wypoczynkowe funkcjonujące ówcześnie na Wyspie Sobieszewskiej — w tym Ośrodek Wypoczynkowy Związku Zawodowego Transportowców i Drogowców „Drogowiec”, na terenie którego znajdowała się mozaika — oraz inne ważne dla turystów obiekty: siedzibę Rady Narodowej (obecnie budynek Gdańskiego Archipelagu Kultury), pocztę i restaurację.
Oznaczenie ośrodka ,,Drogowiec" oraz lokalizacji mozaiki (X)
Zbiory MKZ
Zabytek ten jest świadectwem przemian i rozwoju polskiej turystyki. Jednocześnie stanowi dopełnienie kompleksu „Drogowca” wpisujące się w ówczesne trendy artystyczne. Jest również jednym z niewielu zachowanych przykładów tego typu realizacji na naszym odcinku Wybrzeża. Przez swoją formę i położenie w pobliżu zbiegu głównych dróg Sobieszewa mozaika jest charakterystycznym punktem dzielnicy, cennym dla społeczności lokalnej.
