PROTOKÓŁ Z WYJAZDOWEJ SESJI RADY DZIELNICY MŁYNISKA

Data posiedzenia: 11 marca 2026 r. Miejsce posiedzenia: Europejskie Centrum Solidarności (ECS), przestrzeń "Solidarność Codziennie", sala warsztatowa, Gdańsk Prowadzący sesję: Przewodniczący Rady Dzielnicy Młyniska Tomasz Larczyński

W Sesji udział wzięli Radne i Radni: Tadeusz Bucior, Adam Gorszka, Anna Gorszka, Joanna Grzenia, Agnieszka Klatt, Tomasz Larczyński, Elżbieta Paluch, Tomasz Panecki (lista obecności w załączniku)

Ad. 1. Otwarcie posiedzenia, powitanie gości oraz kontekst organizacyjny

Sesję otworzył Przewodniczący Rady Dzielnicy Młyniska Tomasz Larczyński, który na samym wstępie przywitał wszystkich przybyłych radnych, zaproszonych gości oraz mieszkańców biorących udział w obradach. Prowadzący zaznaczył, że niniejsze spotkanie posiada wyjątkowy charakter, z uwagi na fakt, iż jest to pierwsza wyjazdowa sesja Rady Dzielnicy, zorganizowana poza jej stałą siedzibą.

Przewodniczący poświęcił znaczną część swojego wystąpienia na szczegółowe omówienie specyfiki i symboliki miejsca, w którym odbywały się obrady. Podkreślił, że spotkanie ma miejsce na terenie Europejskiego Centrum Solidarności, a dokładniej w specjalnie wydzielonej strefie noszącej nazwę "Solidarność Codziennie". W swoim przemówieniu Przewodniczący odwołał się do głębokiego, historycznego znaczenia tego miejsca, wskazując, iż nazwa i misja przestrzeni "Solidarność Codziennie" stanowią bezpośrednie, ideowe nawiązanie do fundamentalnego dokumentu programowego pierwszego Krajowego Zjazdu Delegatów NSZZ "Solidarność" – "Samorządnej Rzeczypospolitej". Dokument ten, jak przypomniano zgromadzonym, dotyczył nie tylko kwestii samorządności pracowniczej czy związkowej, ale kładł również nacisk na ideę samorządności terytorialnej. Prowadzący uznał za niezwykle symboliczne i wartościowe to, że organ stanowiący najniższego szczebla gdańskiego samorządu terytorialnego – Rada Dzielnicy – spotyka się na obrady właśnie w instytucji, której głównym celem jest ochrona, pielęgnowanie i promowanie dziedzictwa i postulatów "Solidarności".

W dalszej części wprowadzającej Przedstawicielka ECS p. Olga Gulińska szczegółowo przedstawiła zasady funkcjonowania przestrzeni "Solidarność Codziennie". Poinformowała zgromadzonych, że obrady odbywają się w jednej z pięciu dostępnych sal warsztatowych, która jest zarazem największym tego typu pomieszczeniem w ofercie Centrum. Wyjaśniła, że cała ta infrastruktura jest udostępniana całkowicie nieodpłatnie na rzecz szeroko pojętej aktywności społecznej i obywatelskiej. Z zasobów tych mogą swobodnie korzystać grupy nieformalne, osoby indywidualne chcące zrealizować inicjatywy społeczne, a także formalnie zarejestrowane organizacje pozarządowe. P. Gulińska wymieniła szeroki wachlarz aktywności, które regularnie odbywają się w tych salach, wliczając w to różnego rodzaju działania statutowe organizacji, spotkania robocze, warsztaty, kluby książki, kluby filmowe, a także sesje o charakterze wspierającym, takie jak konsultacje logopedyczne, psychoterapia czy zwykłe spotkania towarzyskie i integracyjne społeczności lokalnej.

Aby zachęcić mieszkańców do korzystania z tych zasobów, p. Gulińska opisała również przejrzysty i przystępny mechanizm rezerwacji. Proces ten opiera się na ogólnodostępnym w Internecie kalendarzu, w którym znajdują się dokładne opisy poszczególnych sal i ich dostępności. Wymogiem rezerwacji jest wypełnienie dedykowanego formularza, który następnie podlega weryfikacji przez zespół koordynujący przestrzeń w ECS. W przypadku pojawienia się jakichkolwiek pytań lub niejasności dotyczących charakteru planowanego wydarzenia, obsługa przestrzeni kontaktuje się bezpośrednio z osobą rezerwującą w celu dopytania o szczegóły. P. Gulińska zachęcała do kontaktu z biurem znajdującym się w pokoju 3.32 lub poprzez dane kontaktowe dostępne na stronie internetowej, zapraszając radnych i mieszkańców do przenoszenia swoich inicjatyw w mury ECS.

Uzupełniając obraz funkcjonowania przestrzeni, p. Gulińska wskazała również na instytucje i organizacje, które na stałe wpisały się w krajobraz sąsiedztwa. Wśród organizacji pozarządowych rezydujących w przestrzeni biurowej "Solidarności Codziennie" (tzw. sąsiadów) wymienił między innymi:

• Fundację Dobroczynności,

• Fundację Widzialne,

• Regionalne Centrum Wolontariatu,

• Video Studio Gdańsk,

• Fundację Diversity,

• Fundację Metapomoc. Poinformowała ponadto, że tego typu biura dla organizacji pozarządowych są przyznawane w drodze otwartych konkursów, a najbliższe takie postępowanie konkursowe planowane jest w perspektywie najbliższych dwóch lat, co stanowi szansę dla kolejnych inicjatyw. 

W ramach dopełnienia formalności otwarcia, Przewodniczący dokonał imiennego i oficjalnego powitania kluczowych gości biorących udział w sesji. Wśród nich znaleźli się reprezentanci wyższego szczebla samorządu, w tym radny Rady Miasta Gdańska: Pan Radny Andrzej Skiba. Przewodniczący podziękował im za przybycie i merytoryczne wsparcie. Głos powitania skierowano również do zaproszonych przedstawicieli lokalnego przemysłu i biznesu, w szczególności do Pana Michała Ciszewskiego – pełniącego funkcję kierownika zakładu Gdańskie Młyny, oraz Pana Andrzeja Czerwickiego z Baltic Engineering, którzy przybyli, aby naświetlić istotny problem lokalnej infrastruktury. Przewodniczący odnotował również obecność przedstawiciela Biura ds Rad Dzielnic oraz, co spotkało się z dużym zadowoleniem Rady, powitał najmłodszych mieszkańców – młodzież z terenu dzielnicy.

Ad. 2. Sprawy personalne i zmiany w składzie Rady Dzielnicy

Kolejnym punktem porządku obrad, do którego przeszedł Przewodniczący, były kwestie natury administracyjnej i personalnej, bezpośrednio rzutujące na skład i funkcjonowanie Rady Dzielnicy Młyniska. Prowadzący poinformował zgromadzonych o konieczności wdrożenia procedur formalnych w stosunku do dwóch członkiń Rady.

W pierwszej kolejności poinformowano o rezygnacji złożonej przez Panią Radną Krylską. Przewodniczący przekazał, że powody tej decyzji są mu znane i wynikają z przyczyn leżących po stronie radnej, które nie podlegały dalszej publicznej dyskusji. Przewodniczący skorzystał z okazji, aby oficjalnie podziękować Pani Radnej za jej dotychczasową pracę, zaangażowanie i wkład w funkcjonowanie samorządu dzielnicowego na rzecz lokalnej społeczności.

Druga kwestia personalna wymagała podjęcia bardziej złożonych kroków prawnych, wynikających z ordynacji i statutu. Przewodniczący z przykrością ogłosił konieczność wszczęcia procedury wygaszenia mandatu innej radnej – Pani Radnej Strugały. Konieczność ta podyktowana była długotrwałym niewywiązywaniem się przez radną z podstawowych obowiązków statutowych, jakim jest obecność na sesjach. Przewodniczący sprecyzował, że Pani Radna Strugała nie była obecna na posiedzeniach Rady Dzielnicy przez ponad rok. Prowadzący przypomniał, że radna wzięła udział zaledwie w jednej sesji, która miała miejsce w grudniu 2024 r., po czym całkowicie zaprzestała udziału w pracach organu. Procedura wygaszenia mandatu została już formalnie zainicjowana, a stosowne dokumenty oraz wnioski zostały przekazane do kompetentnego organu, jakim jest Miejska Komisja Wyborcza w Gdańsku. Przewodniczący poinformował, że to gremium będzie właściwe do wydania ostatecznej decyzji w przedmiocie wygaszenia mandatu. Z uwagi na wyczerpanie przesłanek (nieobecność dłuższa niż rok bez usprawiedliwienia), proces ten zakończy się pozbawieniem funkcji radnej.

Ad. 3. Przedstawienie problematyki żeglowności Martwej Wisły i funkcjonowania infrastruktury mostowej w warunkach zimowych

Głos w tej ważnej dla lokalnych przedsiębiorstw sprawie zabrał specjalnie zaproszony gość – Pan Michał Ciszewski, kierownik zakładu produkcyjnego Gdańskie Młyny.

Pan Ciszewski rozpoczął swoje wystąpienie od zarysowania tła sytuacyjnego, wskazując, że mimo ogólnego ocieplenia klimatu, w końcówce lutego bieżącego roku nadeszła fala mrozów, która wpłynęła na warunki żeglugowe w regionie gdańskiego węzła wodnego. Odnotowano spadki temperatur sięgające minus 15, a miejscami nawet minus 20°C. Tak silne mrozy utrzymywały się w sposób ciągły, co w konsekwencji doprowadziło do szybkiego i rozległego zalodzenia powierzchni wód na kluczowych torach wodnych wokół stoczni i zakładów przemysłowych. Gruby lód sparaliżował normalny ruch jednostek pływających, stając się barierą nie do pokonania dla standardowych statków towarowych.

Kierownik Gdańskich Młynów szczegółowo zrelacjonował sytuację kryzysową, przed jaką stanął jego zakład. Gdańskie Młyny, których ciągłość produkcji i łańcuchy dostaw opierają się na transporcie wodnym, musiały sprowadzić statki z surowcem bezpośrednio pod własne nabrzeża. Z uwagi na zalodzenie oraz brak reakcji ze strony odpowiednich służb czy operatorów infrastruktury, przedsiębiorstwo zostało zmuszone do podjęcia działań na własną rękę i na własny koszt. W trybie awaryjnym wynajęto lodołamacze celem skruszenia pokrywy lodowej i otwarcia toru wodnego dla statków transportowych. Koszty tej skomplikowanej operacji, jak ujawnił Pan Ciszewski, wyniosły przedsiębiorstwo blisko 120 000 złotych za obsługę jedynie trzech jednostek pływających.

Zasadniczy problem i powód interwencji przedstawiciela biznesu nie tkwił jednak wyłącznie w samym fakcie zamarznięcia rzeki, lecz w fatalnym stanie utrzymania i funkcjonowania krytycznej infrastruktury drogowej przecinającej rzekę – w tym przypadku Mostu Pontonowego. Tor wodny na Martwej Wiśle, na odcinku będącym przedmiotem dyskusji, przecinają dwie kluczowe przeprawy: Most Legański, zlokalizowany w ciągu ulicy Na Ostrowiu i Swojskiej, oraz właśnie Most Pontonowy, pełniący funkcję stałej przeprawy łączącej tereny stoczniowe. Most Pontonowy to infrastruktura o konstrukcji ruchomej, której otwarcie powinno teoretycznie umożliwiać swobodny przepływ jednostek.

Pan Ciszewski przedstawił Radzie skomplikowaną architekturę własnościowo-zarządczą tego obiektu. Właścicielem fizycznym Mostu Pontonowego jest Miasto Gdańsk. Jednakże miasto nie zarządza mostem bezpośrednio, lecz powierzyło tę funkcję podmiotowi zewnętrznemu – spółce Baltic Operator, będącej spółką-córką Stoczni Gdańskiej. To ten operator odpowiedzialny jest za techniczne otwieranie i zamykanie przeprawy. Jak podkreślił prelegent, otwieranie mostu wiąże się z opłatami dla podmiotów korzystających z drogi wodnej. W sezonie letnim koszt jednorazowego otwarcia mostu wynosi 800 zł. Z kolei w sezonie zimowym stawka ta rośnie do kwoty 1700 zł za pojedyncze otwarcie przeprawy. Spółka operująca mostem argumentuje tę wysoką, zimową stawkę faktem, że obsługa infrastruktury w trudnych warunkach atmosferycznych wymaga znacznie większego nakładu pracy fizycznej i zaangażowania sprzętowego.

Paradoks zaistniałej sytuacji zimowej, który opisał kierownik Gdańskich Młynów, polegał na tym, że pomimo pobierania tak wysokich opłat ryczałtowych "za gotowość", operator wykazał się biernością. W momencie kryzysowym, z końcem lutego, lodołamacze wynajęte przez Gdańskie Młyny z powodzeniem wykuły lód z akwenu portowego aż do samego Mostu Pontonowego. Jednakże sam obiekt mostowy był na tyle oblodzony, że uległ zablokowaniu (zamarzł) i operator nie był w stanie go otworzyć. Wynikało to wyłącznie z zaniechania zarządcy, który przez tygodnie nie odkuwał mechanizmów ani nie utrzymywał przeprawy w stanie gotowości. W rezultacie, flota lodołamaczy została zatrzymana przed zamkniętym mostem, nie mogąc przepłynąć na drugą stronę w celu dokończenia operacji udrażniania toru wodnego prowadzącego do nabrzeży młynów. Skutkowało to zablokowaniem całego łańcucha logistycznego, brakiem rotacji statków, a wymuszone operacje na lodzie musiały być wykonywane w bardzo trudnych warunkach na zewnątrz zablokowanego akwenu, generując wspomniane wcześniej koszty dla prywatnej firmy.

Ad. 4. Wielowątkowa dyskusja dotycząca zaniechań, struktury własnościowej i pobierania nienależnych opłat na torze wodnym

Prezentacja przedstawiciela Gdańskich Młynów otworzyła bdyskusję na temat patologii organizacyjnych i własnościowych panujących na terenach przyległych do Stoczni Remontowej i Stoczni Gdańskiej. Głos w dyskusji zabierali radni dzielnicy oraz radni miejscy, wspólnie starając się rozwikłać kompetencyjny chaos uderzający w lokalną przedsiębiorczość i bezpieczeństwo żeglugi.

Jednym z wątków podniesionych podczas debaty, była kwestia wymuszania przez Stocznię Gdańską Sp. z o.o. (właściciela części toru wodnego) opłat za batymetrię od firm sąsiadujących. Pan Ciszewski opisał skomplikowany podział przestrzenny wód rzeki. Sam grunt podwodny rzeki, począwszy od Polskiego Haka aż do Mostu Pontonowego, stanowi własność Skarbu Państwa, a w jego imieniu terenem tym zarządza Zarząd Morskiego Portu Gdańsk. Akwen ten, należący w pełni do zasobów publicznych, był we właściwym czasie odkuwany z lodu, a jego przepustowość była zabezpieczona, o czym świadczy fakt, iż lodołamacze bez przeszkód dopłynęły z Haka aż pod sam zablokowany most.

Sytuacja prawna zmienia się za Mostem Pontonowym. Teren ten – obejmujący dno wodne i nabrzeża biegnące od Mostu Pontonowego w stronę Stoczni Remontowej i Stoczni Karstensen – jest terenem prywatnym, należącym bezpośrednio do Stoczni Gdańskiej Sp. z o.o.. Przemawiający wyraził zaniepokojenie praktykami tego podmiotu, oskarżając go o lekceważenie obowiązków spoczywających na właścicielu drogi wodnej, w tym obowiązku wykonywania regularnych badań głębokości – batymetrii, która jest kluczowa dla bezpieczeństwa nawigacyjnego. Stocznia Gdańska miała zmusić siedem firm operujących w tym rejonie, w tym tak znanych producentów jak stocznia jachtowa Sunreef, do samodzielnego pokrycia kosztów tych niezbędnych badań pod rygorem uniemożliwienia im prowadzenia działalności. Co więcej, jak wskazano w dyskusji, podmiot ten wymuszał również opłaty związane z kosztami dzierżawy infrastruktury wodnej. Zwrócono uwagę na brak sprawiedliwości: woda jest dobrem publicznym należącym do Skarbu Państwa i podlegającym przepisom prawa wodnego, jednak dno stanowiące własność spółki stoczniowej jest wykorzystywane do blokowania działań operacyjnych i wymuszania danin. W kontekście historii właścicielskiej padły również informacje, że Stocznia Gdańska została zakupiona z rąk ukraińskiego właściciela przez państwową Agencję Rozwoju Przemysłu (ARP), co tym bardziej budziło zdziwienie radnych wobec tak pasywnej postawy podmiotu kontrolowanego pośrednio przez państwo.

W dyskusji zaznaczono również brak decyzyjności i pasywną postawę samego Miasta Gdańska. Uczestnicy spotkania podkreślali, że gmina jest formalnym właścicielem mostu, z którego nie ma bezpośredniego pożytku w obecnej formie blokady, a mimo to nie egzekwuje ona od operatora należytego utrzymania infrastruktury, zwłaszcza w obliczu uiszczanych opłat zimowych w wysokości 1700 zł. Obiekt nie jest przez to należycie konserwowany i przygotowywany do ekstremalnych warunków.

Pojawiły się również szersze koncepcje urbanistyczne. Analizowano możliwość, czy Martwa Wisła w tym rejonie mogłaby zostać włączona w ramy komunikacji publicznej poprzez rozwój linii tramwajów wodnych. Taki scenariusz tym bardziej wymusza konieczność zapewnienia pełnej drożności i bezawaryjności mostu pontonowego, gdyż jakakolwiek blokada uniemożliwiłaby realizację takich proklimatycznych projektów miejskich. Rozważano również zaangażowanie w spór kompetencyjny innej instytucji państwowej – Wód Polskich, która jako zarządca wód krajowych mogłaby posiadać narzędzia prawne do wymuszenia odpowiednich działań na właścicielach przyległych terenów.

Mieszkańcy i radni dzielnicowi postulowali konieczność zdecydowanej interwencji z poziomu Rady Miasta Gdańska i Prezydenta Miasta, wobec zaniechań zarówno stoczni, jak i miejskich organów nadzorczych. Apelowano o to, by władze nie przerzucały całej odpowiedzialności na kapitanat portu, który zarządza tylko swoją częścią, i zmusiły zarządcę mostu do wywiązywania się z umów i odladzania mechanizmów przeprawy, by koszty te nie uderzały w niezależne zakłady pracy, takie jak Młyny.

Ad. 5. Sformułowanie i procedowanie uchwały intencyjnej, wniesienie poprawki oraz głosowanie

W odpowiedzi na przedstawione fakty, Przewodniczący Rady Dzielnicy Młyniska odczytał projekt uchwały intencyjnej Rady Dzielnicy.

Niezwłocznie po wdrożeniu poprawki, Przewodniczący poddał pod ostateczne głosowanie cały, ujednolicony projekt uchwały apelującej o podjęcie działań w sprawie zimowego utrzymania rzeki Martwa Wisła i Mostu Pontonowego. Wyniki głosowania nad całością uchwały:

• Za podjęciem uchwały: 8 głosów.

• Przeciw podjęciu uchwały: 0 głosów.

• Wstrzymujących się: 0 głosów.

Przewodniczący ogłosił, że uchwała Rady Dzielnicy Młyniska została przyjęta jednogłośnie, tym samym zobowiązując Zarząd Dzielnicy do pilnego zajęcia się zasygnalizowaną patologią prawno-infrastrukturalną. Na tym etap głosowania został zakończony.

Ad. 6. Prezentacja działalności i inicjatyw Rady Samorządu Uczniowskiego Zespołu Szkół Energetycznych w Gdańsku

Kolejny punkt sesji stanowiło wysłuchanie zaproszonych gości – delegacji Rady Samorządu Uczniowskiego działającego w strukturach Zespołu Szkół Energetycznych (ZSE) w Gdańsku. W celu umożliwienia szerszej publiczności dokładnego zapoznania się z dokumentacją, Przewodniczący na bieżąco uruchomił na ekranie projektora wizualizację treści uchwały o porozumieniu, która stanowić miała punkt wyjścia dla tej części obrad, po czym poprosił przedstawicieli młodzieży o rozpoczęcie referowania swojej działalności i założeń projektowanej współpracy.

Głos zabrał uczeń Bartosz Zabrodzki, pełniący funkcję Przewodniczącego Rady Samorządu Uczniowskiego ZSE, któremu towarzyszył jego Zastępca, uczeń Dawid Brzeski. W pierwszej kolejności zaprezentowano samą placówkę edukacyjną. Poinformowano, iż Zespół Szkół Energetycznych składa się z dwóch odrębnych jednostek organizacyjnych: pięcioletniego Technikum Nr 13 oraz trzyletniej Szkoły Branżowej I Stopnia Nr 10. ZSE to placówka o imponującej skali działalności, będąca jedną z największych tego typu szkół w całym województwie pomorskim, kształcąca obecnie około 1200 uczniów. Co istotne, szkoła ta posiada silnie międzynarodowy charakter, zrzeszając młodzież nie tylko z terytorium Polski, ale również znaczną reprezentację uczniów pochodzących z Białorusi, Ukrainy oraz Federacji Rosyjskiej, co tworzy unikalne i wielokulturowe środowisko edukacyjne. Prelegenci zdementowali również dość powszechny, krzywdzący stereotyp, jakoby placówki techniczne były zdominowane wyłącznie przez płeć męską – zaznaczyli, że uczęszcza do nich rosnąca liczba uczennic.

Oferta edukacyjna Zespołu Szkół Energetycznych, jak wyliczono w trakcie prezentacji, obejmuje niezwykle różnorodne, wysoce specjalistyczne kierunki kształcenia, pożądane na współczesnym rynku pracy. Wśród nich wymieniono zawody takie jak: technik elektryk, technik energetyk, technik elektronik, technik informatyk, technik programista oraz innowacyjny kierunek technika urządzeń energetyki odnawialnej, co dowodzi, że placówka aktywnie reaguje na globalne trendy w transformacji energetycznej.

Następnie przewodniczący samorządu uczniowskiego przeszedł do szczegółowego omówienia genezy powołania ich organu w obecnym, zreformowanym kształcie. Jak wskazał, po trudnym i destrukcyjnym dla więzi społecznych okresie pandemii COVID-19, dostrzeżono palącą potrzebę systematycznej odbudowy aktywności uczniowskiej. Czerpiąc inspiracje z dobrze funkcjonujących mechanizmów partycypacyjnych wypracowanych przez Młodzieżową Radę Miasta Gdańska oraz doradczą młodzieżową radę przy powiecie iławskim, podjęto ambitną decyzję o całkowitej transformacji i odświeżeniu modelu działania samorządu w ZSE. Głównym założeniem było odejście od fasadowości i przekształcenie samorządu w rzetelną "lekcję obywatelskości", stanowiącą dla młodych ludzi praktyczny poligon partycypacji społecznej na poziomie zbliżonym do struktur samorządu gminnego.

Ostatnie pięć lat działalności, jak podkreślono w referacie, zostało poświęcone na żmudne budowanie struktury, wypracowywanie transparentnego regulaminu oraz wykreowanie trwałego schematu działania organu – co było procesem złożonym, zważywszy na to, że ani ustawa Prawo oświatowe, ani żadne inne nadrzędne przepisy prawa nie determinują sztywnego sposobu funkcjonowania samorządów uczniowskich, pozostawiając społecznościom szkolnym całkowitą swobodę w tym zakresie. Wynikiem tych wieloletnich starań jest obecna Rada Samorządu Uczniowskiego, w skład której wchodzą 24 osoby wyłonione w transparentnych, szkolnych wyborach, reprezentujące wszystkie typy szkół funkcjonujących w ramach Zespołu.

Prezentacja szczegółowo objaśniła skomplikowaną, niemal parlamentarną strukturę organizacyjną uczniowskiego samorządu. Na szczycie hierarchii znajduje się pięcioosobowe Prezydium. Pracami kieruje Przewodniczący, którego bezpośrednio wspierają Pierwszy i Drugi Zastępca, a obieg dokumentów i finanse kontrolują odpowiednio Sekretarz i Skarbnik. Dla zapewnienia efektywności prowadzonych projektów, Rada wyłoniła ze swojego grona cztery wyspecjalizowane komisje problemowe, z których każda koordynowana jest przez przypisanego członka Prezydium. Wymieniono:

1. Komisję Wydarzeń,

2. Komisję Prawną,

3. Komisję Promocji,

4. Komisję Sportu. Podkreślono, że transparentność działalności jest traktowana priorytetowo – spotkania całej Rady odbywają się cyklicznie, raz w miesiącu, przy udziale dyrekcji i zaproszonych gości, a ich głównym celem jest omawianie bieżących problemów uczniowskich i sprawozdawczość.

Kolejny blok prezentacji poświęcony był podsumowaniu najważniejszych inicjatyw zrealizowanych do tej pory przez zrewitalizowany samorząd uczniowski. Z dumą wspomniano o zorganizowaniu "Amperiady" – wydarzenia inspirowanego kulturą akademicką (na wzór juwenaliów). Była to zakrojona na szeroką skalę impreza szkolna, w ramach której przygotowano nie tylko atrakcje rozrywkowe takie jak grill dla uczniów czy zawody sportowe, ale również koncert lokalnego szkolnego zespołu rockowego. Wyrażono silną nadzieję na kontynuację tej inicjatywy w kolejnych latach i jej ewolucję w stały element tradycji szkolnej. Przedstawiono również innowacyjny, cyfrowy model organizacji dorocznego plebiscytu na Dzień Edukacji Narodowej ("Gala Energetycznych Belfrów"). Uczniowie, korzystając z elektronicznego systemu głosowania, mieli możliwość wyboru nauczycieli w kilku humorystycznych kategoriach, takich jak chociażby "Największa Kosa Szkoły". Tradycyjnie samorząd angażuje się w celebrację "Mikołajek". Opisano proces formowania grupy "przebierańców" w stroje Mikołaja i Śnieżynek, którzy 6 grudnia odwiedzają zarówno samą szkołę (technikum i szkołę branżową), jak i zaprzyjaźnione pobliskie przedszkole, integrując społeczność lokalną. Inicjatywą, która spotkała się z ogromnym uznaniem Rady Dzielnicy, było cykliczne wydarzenie o nazwie "Dni Otwarte". Jest to projekt całkowicie organizowany i koordynowany przez członków samorządu uczniowskiego, których zadaniem jest nie tylko oprowadzenie potencjalnych kandydatów i ich rodziców po zakamarkach placówki, ale również promowanie poszczególnych profili zawodowych, co stanowi nieocenione wsparcie dla procesu rekrutacji do ZSE. Wspomniano również o drobniejszych, lecz istotnych społecznie inicjatywach, takich jak organizacja "Poczty Walentynkowej", kiermaszów ciast z przeznaczeniem na cele charytatywne oraz cykliczne charytatywne seanse kina walentynkowego, z których dochód (rzędu 1500 zł) systematycznie przekazywany jest na wsparcie wybranego wychowanka lokalnego hospicjum.

Ostatnia część wystąpienia skupiła się na perspektywach na przyszłość. Po stworzeniu stabilnej struktury wewnętrznej, samorząd ZSE uznał, że kolejnym naturalnym krokiem rozwoju jest wyjście na zewnątrz, nawiązanie dialogu z otoczeniem i zawarcie formalnych sojuszy z innymi podmiotami samorządowymi. Z tego właśnie powodu zgłosili się oni do Rady Dzielnicy Młyniska, na terenie której usytuowana jest szkoła, z gotowym projektem pierwszej oficjalnej uchwały o sformalizowanej współpracy.

Ad. 7. Prośba o konsultacje układu komunikacyjnego, ocena porozumienia i głosowanie uchwały

Po wysłuchaniu wyczerpującej i profesjonalnie przygotowanej prezentacji uczniów, Radny Andrzej Skiba zabrał głos, wyrażając głębokie uznanie dla zaprezentowanego modelu działalności młodzieżowej. Zapytał, w jaki sposób, z perspektywy tak licznej i wielokulturowej społeczności uczniowskiej, oceniana jest wydolność i dostępność lokalnego układu komunikacji zbiorowej (tramwajów i autobusów), z którego młodzież korzysta w drodze do Zespołu Szkół Energetycznych. Zwrócił uwagę, że jest to wiedza niezwykle cenna dla radnych dzielnicowych, którzy permanentnie interweniują u organizatora transportu, jakim jest Zarząd Transportu Miejskiego w Gdańsku (ZTM), i potrzebują rzetelnych, merytorycznych argumentów płynących bezpośrednio od największej grupy docelowej w rejonie Młynisk.

Radny zasugerował, aby to właśnie w oparciu o projektowane dziś formalne ramy współpracy – które dają młodzieży legitymację do zabierania głosu w debacie publicznej – pierwszym wspólnym projektem obu rad było zebranie w ustrukturyzowany sposób głosów uczniów na temat siatki połączeń, częstotliwości kursowania pojazdów i ewentualnych braków w infrastrukturze przystankowej. Przedstawiciele Rady Dzielnicy zadeklarowali gotowość bycia przekaźnikiem tych opinii w relacjach z miejskimi decydentami, co spotkało się z dużym zadowoleniem obu stron.

Po tej wymianie zdań Przewodniczący Rady Dzielnicy przystąpił do formalnego podsumowania wypracowanego konsensusu. Stwierdził jednoznacznie, że inicjatywa samorządu uczniowskiego wpisuje się w ramy statutowej działalności dzielnicy i została odebrana przez radnych z ogromnym entuzjazmem. Zaprezentowany i omawiany projekt porozumienia nie jest jedynie deklaracją "na papierze", lecz ma na celu wypracowanie trwałej tradycji konsultacyjnej. Wśród konkretnych zobowiązań wymieniono nie tylko chęć wzajemnego zapraszania się przedstawicieli na uroczystości (takie jak święta szkolne czy posiedzenia ciał samorządowych), ale przede wszystkim intencję budowania stałego kanału przepływu informacji w sprawach o istotnym znaczeniu społecznym i inwestycyjnym dla całego obszaru Młynisk. Podkreślono, że zależy im na budowaniu więzi międzypokoleniowych i integracji społecznej, wykraczającej poza mury samej placówki oświatowej.

Następnie, dbając o bezwzględną poprawność legislacyjną, wywiązała się krótka dyskusja dotycząca samej formy dokumentu porozumienia. Rada musiała podjąć autonomiczną decyzję o tym, czy poddać pod głosowanie treść Porozumienia (będącego niejako umową cywilnoprawną czy intencyjną), czy raczej podjąć Uchwałę jako oficjalny akt woli organu stanowiącego (z odpowiednio nadanym numerem rejestrowym 12/32/26, zatwierdzającym wejście w życie załącznika stanowiącego rzeczone Porozumienie). Jeden z radnych zwrócił uwagę na potencjalny, drobny defekt prawny w projekcie przygotowanym przez stronę uczniowską – w dokumencie zabrakło wyraźnego i jednoznacznego upoważnienia dla Przewodniczącego Rady Dzielnicy (lub Zarządu) do złożenia podpisu pod Porozumieniem, co w świetle statutu dzielnicy, który deleguje uprawnienia wykonawcze wyłącznie do Zarządu, mogłoby skutkować nieważnością aktu. Po błyskawicznej analizie dokumentu Przewodniczący stwierdził, że błąd ten został usunięty w ostatecznej, przeredagowanej wersji. Potwierdził, że przyjęta zostanie forma "Uchwały w sprawie zatwierdzenia treści porozumienia o współpracy", a na jej mocy to Przewodniczący Rady Dzielnicy, na podstawie wyraźnego upoważnienia zawartego w paragrafie, będzie reprezentował Radę Dzielnicy Młyniska w relacjach z Radą Samorządu Uczniowskiego ZSE. Poproszono również o poprawienie w samej treści Porozumienia jednego, drobnego słowa dotyczącego reprezentacji samorządu uczniowskiego z "Zarząd" na "Prezydium", co odpowiadało by stanowi faktycznemu, opisanemu w prezentacji.

Gdy wszystkie wątpliwości natury legislacyjnej zostały definitywnie usunięte, Przewodniczący zarządził przystąpienie do aktu głosowania nad podjęciem uchwały, mającej zatwierdzić treść wynegocjowanego porozumienia o wielopłaszczyznowej współpracy pomiędzy Radą Dzielnicy Młyniska a Radą Samorządu Uczniowskiego Zespołu Szkół Energetycznych w Gdańsku.

Wyniki głosowania:

• Za podjęciem uchwały: 8 głosów.

• Przeciw podjęciu uchwały: 0 głosów.

• Wstrzymujących się: 0 głosów.

Przewodniczący Rady skonstatował, że uchwała intencyjna została podjęta przez radnych w sposób jednomyślny, pieczętując tym samym nowy rozdział w relacjach między lokalnym samorządem a społecznością edukacyjną.

Sesja zakończyła się ogłoszeniem przez Przewodniczącego krótkiej przerwy (około 10 minut), zapraszając zgromadzonych na przygotowany z boku skromny poczęstunek oraz kontynuację kuluarowych dyskusji.

Ad. 9. Prezentacja, uzasadnienie oraz procedowanie uchwały w sprawie wniosku o zmianę nazwy administracyjnej dzielnicy na „Młyniska-Młode Miasto” (Uchwała nr XII/30/2026)

Kluczowym i najbardziej nośnym historycznie punktem obrad było przedstawienie projektu Uchwały nr XII/30/2026 z dnia 11 marca 2026 roku w sprawie wniosku o zmianę nazwy dzielnicy Młyniska na Młyniska-Młode Miasto. Przewodniczący Rady Dzielnicy szczegółowo zreferował treść tego aktu oraz dogłębnie przeanalizował jego obszerne, historyczno-urbanistyczne uzasadnienie, które spotkało się z ogromnym zainteresowaniem wszystkich zebranych. Akt ten stanowi formalny wniosek kierowany bezpośrednio do Przewodniczącej Rady Miasta Gdańska oraz do Komisji Bezpieczeństwa, Handlu i Współpracy z Mieszkańcami, z prośbą o zainicjowanie procesu prawnego sankcjonującego dwuczłonową nomenklaturę na poziomie ogólnomiejskim.

Zarysowując tło historyczne, Przewodniczący przypomniał, iż podczas ustalania współczesnego podziału administracyjnego Gdańska w 1992 roku, obszar dzisiejszych Młynisk był terenem silnie wyludnionym i zaniedbanym. W owym czasie precyzyjna lokalizacja dawnego, historycznego Młodego Miasta pozostawała dla ówczesnych władz i planistów niejasna, w związku z czym zadecydowano o przyjęciu wyłącznie jednoczłonowej, redukującej historyczne znaczenie nazwy "Młyniska".

Obecnie uwarunkowania przestrzenne, społeczne i naukowe uległy całkowitej zmianie. Tereny postoczniowe stanowiące tkankę dzielnicy doświadczają niezwykle dynamicznych przemian i gwałtownego rozwoju urbanistycznego. Kształtuje się tam nowa, reprezentacyjna przestrzeń metropolitalna, w której epicentrum leży między innymi instytucja goszcząca dzisiejszą sesję, czyli Europejskie Centrum Solidarności. Zgodnie z prognozami, ten rodzący się, zrewitalizowany układ przestrzenny z czasem pod względem intensywności zabudowy i wagi społecznej dalece przerośnie tradycyjne, starsze osiedla. Z tego też względu zmiana nazwy na dwuczłonową – "Młyniska-Młode Miasto" – postrzegana jest jako niezbędny katalizator, który ułatwi budowę nowej, wspólnej tożsamości mieszkańców łączącej starych osadników z napływowymi mieszkańcami deweloperskich osiedli, a ponadto jeszcze silniej podkreśli wspólne dziedzictwo stoczniowe tego niezwykłego miejsca.

Niezwykle istotnym elementem debaty był fakt wyboru samej nomenklatury. Podkreślono wyraźnie, że wybór członu "Młode Miasto" zamiast popularnego, lecz zbyt ogólnego pojęcia "Stocznia", posiada fundamenty formalne. To właśnie Młode Miasto jest pojęciem, za którym silnie opowiadają się współczesne dyskusje i debaty urbanistyczne. Najnowsze, zaawansowane badania naukowe udowodniły w sposób niepodważalny, że około 80% historycznego, założonego przez Krzyżaków w średniowieczu Młodego Miasta, leżało dokładnie w uregulowanych granicach administracyjnych dzisiejszych Młynisk. Co więcej, przyjęcie uchwały i ewentualna zmiana statusu w dokumentach miejskich umożliwi oficjalne, prawne usankcjonowanie historycznego herbu dzielnicy. Akt ten będzie bezprecedensowym i trwałym uhonorowaniem ponad sześciusetletniego dziedzictwa miejskiego tego obszaru, oddającym mu należne miejsce na historycznej mapie Gdańska.

Przewodniczący zarządził formalne przystąpienie do głosowania nad przyjęciem wniosku w sprawie podjęcia uchwały nr XII/30/2026. Proces głosowania przebiegł następująco:

• ZA przyjęciem uchwały: opowiedziało się 6 członków Rady Dzielnicy.

• WSTRZYMAŁA SIĘ od głosu: 1 osoba.

• PRZECIW przyjęciu uchwały: zagłosowała 1 osoba.

Wobec uzyskania bezwzględnej większości głosów popierających wniosek, Przewodniczący Rady uroczyście stwierdził, że uchwała o wnioskowanie o zmianę nazwy dzielnicy na „Młyniska-Młode Miasto” została oficjalnie i prawomocnie podjęta. Zgodnie z jej brzmieniem, zostanie ona niezwłocznie przedstawiona władzom miejskim w celu podjęcia dalszej inicjatywy uchwałodawczej.

Ad. 10. Przedłożenie informacji o wstępnych kierunkach rozdysponowania środków budżetowych Rady Dzielnicy na rok 2027

Kolejny punkt porządku dziennego wymagał od radnych skupienia uwagi na analityce księgowej i sprawach finansowych. Przewodnicząca Zarządu Dzielnicy Joanna Grzenia przedstawiła Radzie oraz zgromadzonym mieszkańcom wstępną, wyczerpującą informację dotyczącą proponowanych kierunków rozdysponowania środków budżetowych przyznanych dzielnicy na rok kalendarzowy 2027. Prowadząca na wstępie zastrzegła uwarunkowania prawne tego punktu, wyjaśniając, że omawiany dokument jest jedynie wstępnym podsumowaniem wielomiesięcznych prac koncepcyjnych oraz wynikiem rzetelnych konsultacji społecznych przeprowadzonych z mieszkańcami. Tym samym zarysowany plan nie podlega jeszcze w dniu dzisiejszym wiążącemu, ostatecznemu głosowaniu, a jego przedstawienie ma charakter ściśle informacyjny ("do wiadomości").

Zarysowując ramy makroekonomiczne lokalnego planu finansowego, Przewodniczący wskazał, iż całkowity limit środków oddanych do dyspozycji Zarządu Dzielnicy Młyniska na rok 2027 zamyka się w precyzyjnej kwocie 72 669 złotych. Jednocześnie z ubolewaniem zwrócono uwagę na fakt, iż kwota ta uległa regresowi w stosunku do alokacji z lat ubiegłych, która wynosiła ponad 77 000 złotych. Ten bolesny dla dzielnicy spadek wolumenu finansowego jest bezpośrednią konsekwencją obowiązujących przepisów miejskich, uzależniających wysokość dotacji od poziomu partycypacji społecznej (tzw. frekwencji wyborczej), która w ostatnim czasie uległa obniżeniu.

Następnie, dbając o pełną przejrzystość intencji finansowych Zarządu, Przewodniczący zreferował radnym listę dziesięciu wynegocjowanych i szczegółowo oszacowanych pozycji kosztorysowych, które mają wyczerpać pulę 72 669 złotych. Rozdysponowanie środków zostało podzielone na strategiczne pakiety tematyczne:

PAKIET EDUKACYJNY (28 000 zł):

1. Doposażenie Szkoły Podstawowej nr 69 – alokacja w wysokości 16 000 złotych z przeznaczeniem na zakup i instalację specjalistycznego pieca do wypalania ceramiki, co znacząco rozwinie warsztat artystyczny i politechniczny uczniów.

2. Doposażenie Zespołu Szkół Energetycznych – zabezpieczenie kwoty 12 000 złotych na sfinansowanie zakupu wielkogabarytowej maszyny samojezdnej do mycia i konserwacji podłóg w infrastrukturze placówki.

PAKIET KULTURALNO-OBCHODOWY (28 669 zł): 3. Święto Zielonego Trójkąta – sztandarowa impreza integrująca społeczność lokalną. Przewidziano na ten cel główną rezerwę budżetową w kwocie 15 000 złotych. 4. Obchody 670. rocznicy lokacji Młodego Miasta – z przeznaczeniem kwoty 5 000 złotych na celebrowanie historycznego dziedzictwa urbanistycznego obszaru, nawiązującego bezpośrednio do przegłosowanej uprzednio uchwały. 5. Organizacja obchodów Dnia Dziecka – na festyny dla najmłodszych przeznaczono ułamkową, zbilansowaną kwotę 4 669 złotych. 6. Wydarzenia okołoświąteczne (Jasełka / Spotkanie Wigilijne) – kosztorys tego integracyjnego wydarzenia zimowego opiewa na 4 000 złotych.

PAKIET REKREACYJNY, SPORTOWY I SPOŁECZNY (16 000 zł): 7. Organizacja wycieczki autokarowej dla środowiska Seniorów – zarezerwowano fundusze w wysokości 5 000 złotych, z propozycją organizacji wyjazdu w charakterze pielgrzymkowym (np. do wybranego Sanktuarium). 8. Cykl Kina Plenerowego – zapewnienie budżetu w kwocie 4 000 złotych na organizację letnich, plenerowych seansów filmowych na terenie lokalnego obiektu sportowego (stadionu), planowanych głównie w wybrane piątkowe wieczory. 9. Wykupienie biletów na tor pływacki na rzecz mieszkańców dzielnicy (Basen) – dedykowany fundusz sportowy opiewający na 4 000 złotych. 10. Aktywizacja ruchowa (zajęcia typu Zumba dla mieszkańców) – dotacja w wysokości 3 000 złotych.

W toku prezentacji tych zamierzeń Przewodniczący wystosował krytyczną dygresję dotyczącą uciążliwości obowiązujących procedur księgowych ustalonych przez władze miasta. Wskazał na absurd, w wyniku którego ten – w perspektywie finansów publicznych – mikroskopijny, wręcz "groszowy" budżet w wysokości 72 tys. zł, jest uwikłany w dramatycznie skomplikowany, wielostopniowy proces zatwierdzania. Przewodniczący podkreślił, iż uchwalanie tego spisu wydatków rozciągnięte jest na konieczność zwoływania aż pięciu odrębnych, sformalizowanych sesji Rady Dzielnicy, co generuje wyłącznie fasadową partycypację, marnotrawiąc ograniczony czas członków organu.

Ad. 11. Przyjęcie sprawozdania z działalności Zarządu Dzielnicy Młyniska za rok 2025

Konsekwentnie przechodząc do kolejnego merytorycznego punktu obrad, Przewodniczący poinformował zgromadzonych o przedłożeniu Radzie szczegółowego, zintegrowanego sprawozdania z całokształtu działalności Zarządu Dzielnicy Młyniska za miniony rok operacyjny 2025. Podobnie jak w przypadku ustaleń budżetowych, punkt ten posiadał rygor wysoce informacyjny, mający na celu zaprezentowanie radnym i mieszkańcom (do wiadomości, bez wymogu formalnego głosowania zatwierdzającego) obszernego zestawienia podjętych inicjatyw, stanowiących dowód aktywnego wypełniania mandatu wykonawczego.

Dokonano formalnego wskazania personalnego składu Zarządu Dzielnicy odpowiedzialnego za realizację wyznaczonych zadań we wskazanym okresie sprawozdawczym. Poinformowano, iż pracami tego kluczowego organu kierowała Przewodnicząca Zarządu, Pani Joanna Grzenia, którą wspierała Zastępczyni Przewodniczącej, Pani Agnieszka Klaft. Wskazano ponadto, że istotny wkład w początkowe funkcjonowanie Zarządu w roku 2025 wniosła również Pani Ewa Krelska, pełniąca obowiązki Członkini Zarządu do momentu złożenia rezygnacji i zrzeczenia się mandatu, co wymusiło restrukturyzację organu.

Działalność organu wykonawczego charakteryzowała się wyjątkową interdyscyplinarnością i rozległym zakresem kompetencji. Wyliczono, iż Zarząd w minionym roku wywiązywał się w pełni ze swych fundamentalnych obowiązków administracyjnych, do których należało między innymi przygotowywanie spójnych projektów uchwał, opracowywanie zbilansowanych propozycji budżetowych oraz nadzór nad procedurą zgłaszania przedsięwzięć dzielnicowych do centralnej, ogólnomiejskiej bazy inwestycji. Równie ważnym polem aktywności było regularne, oficjalne korespondowanie z władzami Urzędu Miasta Gdańska w zakresie palących potrzeb obywatelskich. Członkinie Zarządu aktywnie partycypowały w kolegiach oraz cyklicznych spotkaniach roboczych z przedstawicielami magistratu i jednostek pomocniczych, czego przykładem było nawiązanie zacieśnionej współpracy partnerskiej z Radą Dzielnicy Aniołki oraz z tak prestiżową instytucją kultury jak Opera Bałtycka.

Pod względem aktywizacji tkanki społecznej oraz budowania lokalnej kohezji, Zarząd Dzielnicy również mógł pochwalić się w sprawozdaniu osiągnięciami. Wymieniono strategiczne zaangażowanie w promowanie programu rewitalizacyjno-historycznego Młodego Miasta, a także aktywny udział w inicjatywie "Street for Kids" oraz w działaniach typu streetworking, dedykowanych problematyce wychowawczej środowisk młodzieżowych. Jako istotny sukces integracyjny wskazano również logistyczne i finansowe współorganizowanie uroczystości obchodów 60-lecia istnienia Szkoły Podstawowej nr 69, co połączone było z organizacją licznie odwiedzanego, wielopokoleniowego festynu sąsiedzkiego integrującego mieszkańców. Wyczerpujące sprawozdanie, przedłożone przez organ wykonawczy, udowadnia bezsprzecznie wysoką responsywność Zarządu na wyzwania stawiane przez współczesną rzeczywistość dzielnicy.

Ad. 12. Wolne wnioski, status interpelacji mieszkańców oraz formalne podsumowanie statystyk dyscypliny radnych

Zbliżając się do kulminacji formalnej części zebrania, Przewodniczący otworzył przestrzeń pod dyskusję nad wolnymi wnioskami, udzielając głosu stronie społecznej i radnym reprezentującym poszczególne obwody. Ze strony mieszkańców wysunięto ważną i pilną z punktu widzenia bezpieczeństwa publicznego interpelację. Jedna z mieszkanek (sąsiadka z bloku przy ulicy Twardej 18B) poddała pod dyskusję niepokojący status prac wokół lokalnego placu zabaw. Przedmiotem troski społeczności był drastyczny brak odpowiedniego oświetlenia infrastruktury, co faworyzuje występowanie zjawisk wandalizmu w porach wieczornych i obniża poczucie bezpieczeństwa. W odpowiedzi na to konkretne zapytanie radni udzielili wyczerpujących, merytorycznych wyjaśnień, zapewniając oburzoną mieszkankę, iż interwencja znajduje się w toku realizacji. Poinformowano, że Rada Dzielnicy zdołała wygospodarować i zdeponować zabezpieczenie celowe w kwocie 15 000 złotych przeznaczone wyłącznie na postawienie nowych instalacji oświetleniowych, i aktualnie oczekuje się na sfinalizowanie stosownych przetargów oraz operacji technicznych ze strony kompetentnych dyrekcji oraz jednostek Urzędu Miasta.

Dopełniając formalności związanych ze statusem organizacyjnym samej Rady, Przewodniczący wygłosił krótki komunikat podsumowujący roczne zaangażowanie i dyscyplinę jej członków, bazując na ewidencji frekwencji na oficjalnych sesjach. Z wielką dozą uznania i dumy, w obecności wszystkich zgromadzonych w ECS, wyczytano imienną listę radnych, którzy w ciągu całego ubiegłego roku kalendarzowego mogli poszczycić się wybitnym, bo stupocentowym (100%) wskaźnikiem obecności na posiedzeniach. Do grona tego zaszczytnego audytorium zakwalifikowali się:

• Pan Radny Tadeusz Bucior,

• Pani Radna Anna Gorszka,

• Pani Przewodnicząca Zarządu Joanna Grzenia,

• Pan Tomasz Larczyński,
• Pan Piotr Maj,

• Pani Radna Elżbieta Paluch,

• Pan Radny Tomasz Panecki. Wszystkim wyżej wymienionym osobom, z racji ich niezłomnej postawy, publicznie pogratulowano i podziękowano za najwyższy stopień zaangażowania w losy dzielnicy. Gwoli obowiązku dokumentacyjnego i zasady transparentności, naświetlono również uchybienia frekwencyjne, wymieniając po imieniu osoby, które zanotowały jednorazową absencję (m.in. Pani Radna Anna Kobylska oraz była radna Ewa Krelska).

Ad. 13. Zarządzenie krótkiej przerwy technicznej w obradach i zawieszenie protokołowania

Po wyczerpaniu bloku obrad, a także w związku z rosnącym natężeniem obciążeń merytorycznych, Przewodniczący Rady Dzielnicy Młyniska, kierując się dobrą praktyką i dbałością o kondycję psycho-fizyczną radnych i mieszkańców, ogłosił oficjalną przerwę w sesji plenarnej.

Ad. 14. Procedowanie Oświadczenia Rady Dzielnicy w sprawie montażu wiat przystankowych na węźle komunikacyjnym „Swojska” (Oświadczenie nr 12/10/26)

Po wznowieniu obrad i zakończeniu przerwy technicznej, Przewodniczący Rady Dzielnicy otworzył kolejny punkt porządku sesji, wprowadzając pod obrady projekt oświadczenia zarejestrowanego pod sygnaturą 12/10/26. Dokument ten, jak szczegółowo uargumentował inicjator, stanowi bezpośrednią, merytoryczną kontynuację działań podjętych w ramach pierwszej uchwały tej kadencji, która dotyczyła problematyki braku elementów małej architektury (ławek) w przestrzeni publicznej. Konsekwencją tamtej interwencji było rozpoczęcie żmudnych procedur związanych z koncepcyjnym wydzielaniem gruntów, a obecne oświadczenie ma na celu zintensyfikowanie nacisków na aparat urzędniczy w celu posadowienia zadaszonych wiat przystankowych.

Przedmiotem troski radnych jest przystanek autobusowy funkcjonujący w nomenklaturze Zarządu Transportu Miejskiego pod nazwą „Swojska”, pełniący zarazem strategiczną funkcję pętli końcowej dla linii autobusowej nr 283. Przewodniczący zrelacjonował absurdalną z punktu widzenia mieszkańców sytuację własnościowo-kompetencyjną: chociaż grunt, na którym znajduje się trawnik, chodnik oraz znaki drogowe, stanowi bezsporną własność Gminy Miasta Gdańska, Gdański Zarząd Dróg i Zieleni (GZDiZ) uchyla się od podjęcia działań inwestycyjnych. Opieszałość ta tłumaczona jest teoretycznymi obawami urzędników przed potencjalnymi roszczeniami wysuwanymi przez właścicieli pobliskich pawilonów handlowych względem spornego terytorium. Oświadczenie nr 12/10/26 ma zdopingować urząd miasta do zakończenia prac podziałowych i finalnego postawienia wiaty dla pasażerów oczekujących na mrozie.

W toku debaty nad tym punktem doszło do technicznej weryfikacji danych geolokalizacyjnych. Radni wspólnie przeanalizowali cyfrowe mapy satelitarne, by upewnić się co do precyzyjnej numeracji przystanku. Ustalono z całą stanowczością, iż wniosek dotyczy słupka przystankowego „Swojska 04” (a nie 02), co stanowiło drobną autopoprawkę techniczną niewymagającą odrębnego głosowania.

Dodatkowo, wykorzystując dyskusję o tym węźle komunikacyjnym, radni wyrazili sprzeciw wobec naruszeń przepisów ruchu drogowego, jakich nagminnie dopuszczają się operatorzy pojazdów wielkogabarytowych. Zasygnalizowano problem blokowania skrzyżowania podczas wyjazdu z pętli przez opóźnione nawet o 30 minut autobusy oraz pojazdy techniczne, ze szczególnym uwzględnieniem floty firmy Transrem. Pomimo zgłoszeń kierowanych do przewoźnika, sytuacja pozostaje nierozwiązana, co paraliżuje ruch lokalny.

Po wyczerpaniu wątków dyskusyjnych, Przewodniczący poddał projekt oświadczenia pod głosowanie. Wyniki głosowania nad Oświadczeniem nr 12/10/26:

• Za przyjęciem: 6 głosów.

• Przeciw: 0 głosów.

• Wstrzymujących się: 1 głos. Dokument został prawomocnie przyjęty.

Ad. 15. Procedowanie Oświadczenia w sprawie konieczności redukcji zanieczyszczenia hałasem na szlaku kolejowym SKM (Oświadczenie nr 12/11/26)

Zaraz po kwestiach drogowych, podjęto tematykę uciążliwości wynikających z funkcjonowania infrastruktury kolejowej. Pod obrady trafił projekt Oświadczenia nr 12/11/26, dedykowany problematyce nadmiernego hałasu emitowanego przez składy Szybkiej Kolei Miejskiej (SKM) poruszające się wzdłuż linii kolejowej nr 250 (odcinek dwutorowy).

Zreferowano radnym podjęte dotychczas przez spółkę SKM działania zaradcze, które polegały na pilotażowym wklejeniu w szyny tzw. tłumików przyszynowych – wulkanizowanych bloków gumowych. 

Radni jednomyślnie poparli stanowisko, w którym wzywają operatora kolejowego do wdrożenia alternatywnych, znacznie wydajniejszych technologii wygłuszających. Zalecono przeprowadzenie profesjonalnych ekspertyz akustycznych i zaapelowano o rozważenie montażu innowacyjnych ekranów dźwiękochłonnych, mat wibroizolacyjnych lub zastosowania technologii "zielonego torowiska", mogących znacznie silniej zredukować dyskomfort mieszkańców.

Wyniki głosowania nad Oświadczeniem nr 12/11/26:

• Za przyjęciem: wszyscy obecni radni (jednogłośnie).

• Przeciw: 0 głosów.

• Wstrzymujących się: 0 głosów.

Ad. 16. Raport z bieżących prac Zarządu Dzielnicy oraz planowanie ewaluacji Strefy Płatnego Parkowania (SPP)

W tym bloku tematycznym podjęto szeroką i newralgiczną dyskusję na temat ewentualnego włączenia newralgicznego obszaru Osiedla Zielony Trójkąt w granice miejskiej Strefy Płatnego Parkowania (SPP). Przewodniczący wskazał na niezwykle silne sygnały płynące ze strony dyrekcji Szkoły Podstawowej nr 69, która usilnie nalega na pilne zorganizowanie oficjalnych spotkań i debat z włodarzami miasta celem uregulowania patologii parkingowej. Problem dzikiego parkowania, blokowania ciągów komunikacyjnych i niszczenia zieleni na osiedlu przybrał w ostatnim czasie drastyczne rozmiary.

Co istotne, nakreślono zawiłości prawne dotyczące administrowania terenem. Gmina Miasta Gdańska odgórnie zobligowała jednostki (w tym oświatowe) do komercyjnego wynajmowania terenów przyległych podmiotom zewnętrznym obsługującym parkomaty. Rada Dzielnicy, nie posiadając pełnej osobowości prawnej, jest pozbawiona możliwości partycypowania w tego typu umowach najmu, co ogranicza jej zdolność operacyjną. Niemniej jednak, w drodze negocjacji, dyrekcja placówki zadeklarowała ustępstwo, wyrażając zgodę na nieodpłatne wjazdy przedstawicieli Rady wyłącznie cztery razy do roku, w ściśle wyznaczonych terminach sesji.

Rada Dzielnicy stanęła na jednoznacznym i stanowczym stanowisku, iż nie może być zgody na autorytarne wprowadzenie obciążeń finansowych dla mieszkańców bez ich uprzedniego wysłuchania. Ustalono, że niezbędne i nadrzędne wobec wszelkich zmian regulaminowych jest zarządzenie szerokich konsultacji społecznych. Wstępnie zaplanowano, iż oficjalne spotkania konsultacyjne dotyczące objęcia Zielonego Trójkąta strefą SPP odbędą się w dogodnym terminie po ustąpieniu zawirowań okołoświątecznych, najpewniej w połowie kwietnia bieżącego roku.

Ad. 17. Wolne wnioski, nadzór inwestycyjny i zapowiedzi wydarzeń integrujących społeczność

Ostatnia część merytoryczna sesji została zarezerwowana na sprawy organizacyjne, zapytania gospodarcze oraz harmonogram kulturalny. Przedstawiono szereg komunikatów kluczowych z perspektywy ożywienia tkanki społecznej Dzielnicy Młyniska:

• Wydarzenia historyczno-kulturalne: Zaproszono gremium radnych do udziału w czwartej edycji imprezy „Urodziny Młodego Miasta”, zaplanowanej na najbliższy weekend na terenie postindustrialnej przestrzeni WL4 (Mleczny Piotr). Zasygnalizowano również ambicje stworzenia specjalnej mapy lub szlaku muzealnego po gdańskich instytucjach kultury zlokalizowanych na terytorium dzielnicy. Rada zaaprobowała również wyasygnowanie symbolicznego wsparcia finansowego w kwocie 1000 złotych na współorganizację konkursu fotograficznego dla młodzieży szkolnej.

• Wyjazd integracyjny: Poinformowano o ostatecznym zakontraktowaniu i zaplanowaniu letniego wyjazdu integracyjnego o charakterze kulturoznawczym dla mieszkańców dzielnicy. Celem wycieczki, która odbędzie się 19 lipca, będzie jarmark folklorystyczny w skansenie we Wdzydzach Kiszewskich. Limit przewidzianych miejsc w autokarze wynosi 50 biletów.

• Raport o kosztach infrastruktury miejskiej: Przewodniczący przedstawił szokujące i bulwersujące dane kosztorysowe nadesłane w oficjalnym katalogu GZDiZ. Zgodnie z oficjalnym cennikiem miejskim, zakup i montaż jednej ławki opiewa na kwotę od 3700 zł do nawet 6500 zł, koszt ustawienia ulicznego kosza na śmieci wynosi 3400 zł, a wybudowanie betonowego grilla rekreacyjnego kosztuje od 6000 do 8000 złotych. Radni z konsternacją stwierdzili, że przy tak monstrualnych, oderwanych od realiów rynkowych cenach, mikrobudżet dzielnicy nie pozwala na realizację jakichkolwiek istotnych zadań z zakresu małej architektury.

• Utrzymanie zieleni i aktywność fizyczna: Odnotowano opieszałe działanie jednostki Gdańskie Nieruchomości, która ze znacznym opóźnieniem rozpoczęła procesy sanitarnych przycinek i karczowania zakrzewień na terenach miejskich. Z optymizmem przyjęto natomiast wiadomość, że wraz z nadejściem kwietnia wystartują w pełni darmowe, dotowane z budżetu zajęcia ruchowe dla mieszkańców, w tym wyczekiwane sesje Zumby oraz pakiety wstępu na kryte pływalnie.

• Współpraca instytucjonalna: Dokonano podsumowania odbytych w minionym czasie kurtuazyjnych i roboczych spotkań z duchowieństwem parafialnym, mających na celu integrację wszystkich podmiotów funkcjonujących w okręgu.

Ad. 18. Zamknięcie posiedzenia

Wobec całkowitego i wyczerpującego zrealizowania zatwierdzonego porządku obrad, a także braku dalszych zgłoszeń w ramach wolnych wniosków, Przewodniczący Rady Dzielnicy podziękował radnym, gościom oraz mieszkańcom za aktywny udział i owocną, wielogodzinną pracę. Oficjalnie ogłoszono zakończenie wyjazdowej sesji Rady Dzielnicy Młyniska w przestrzeniach Europejskiego Centrum Solidarności.

1

Tomasz Larczyński

Stwierdzono konieczność zarządzenia dziesięciominutowej rekreacji. Przewodniczący obwieścił wszystkim zgromadzonym w Sali 3.19 Europejskiego Centrum Solidarności, iż obrady zostaną uroczyście i bez zwłoki wznowione punktualnie o godzinie 17:30. Równocześnie zapewnił, dodając otuchy zmęczonym już radnym, że do pełnego wyczerpania zaplanowanego rygorystycznie porządku obrad pozostało zaledwie od dwudziestu do trzydziestu minut intensywnej pracy dyskusyjnej, po czym nastąpi oficjalne zamknięcie i zakończenie sesji.

Na ten czas rejestracja procedur, przebiegu debat oraz oficjalnego zapisu audio-protokolarnego z bieżącej fazy posiedzenia została czasowo, lecz całkowicie wstrzymana.