30. edycję Festiwalu Szekspirowskiego zdominował “Hamlet”. Tylko w konkursie o Złotego Yoricka walczyły trzy osobne interpretacje tego dramatu. Ostatecznie jury nagrodziło “Hamleta” Teatru Zagłębia w Sosnowcu w reżyserii Jacka Jabrzyka.
Śląski Hamlet zachwycił widzów
Publiczności jednak najbardziej do gustu przypadła na wskroś śląska interpretacja "Tragedyjo Hamleta, ksiyncia Dynymarku" w wykonaniu zespołu Teatru Śląskiego im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach w reżyserii Roberta Talarczyka. Spektakl zdobył praktycznie połowę oddanych przez widzów głosów.
Tekst “Tragedyji Hamleta, ksiyncia Dynymarku” w tłumaczeniu Mirosława Syniawy uderza z podwójną mocą. Dynymark jest Śląskiem, w którym tragicznie młode zderza się ze starym. To Śląska opowieść, Śląski manifest, pozbawiony przaśności i cepeliady. To własna historia opowiedziana własnym językiem - z poszanowaniem korzeni, skomplikowanej przeszłości i jasnym przekazem.
“Tragedyjo Hamleta…” urzekła widownię pod względem chociażby kreacji aktorskich (przede wszystkim Hamleta - Pawła Kempy, Ofelii - Eweliny Adamskiej-Porczyk czy groteskowego Poloniusza w wykonaniu Grażyny Bułki), odważną dramaturgią czy w końcu imponującą scenografią kopalnianych szybów i wydartego z ziemi węgla.
- Nie jest to ani powód do szczególnej dumy, ani tym bardziej do wstydu – mówi o spektaklu Robert Talarczyk, dyrektor Teatru Śląskiego i reżyser. – To nie manifest ani krzyk rozpaczy: to obowiązek, który spełniamy wobec ziemi, na której wyrośliśmy” – dodaje.
Trzy koprodukcje Gdańskiego Funduszu Filmowego na 51. FPFF w Gdyni
Hamlet, choć nie tylko
Drugie miejsce w głosowaniu publiczności zajął “Hamlet” Teatru Zagłębia w Sosnowcu w reżyserii Jacka Jabrzyka. Trzecie natomiast „Hamlet. Książę Danii” – Ex Machina, Côté Danse, Dvoretsky Productions, w reżyserii Roberta Lepage’a.
Wśród przedstawień prezentowanych w nurcie SzekspirOFF widzowie wyróżnili monodram Pawła Palcata “Ryszard III Wrażliwy”. Spektakl nagrodziło także Polskie Towarzystwo Szekspirowskie za „mistrzowską interpretację tekstu Szekspira, ukazującą tragiczne rozdarcie pomiędzy władcą a człowiekiem, postacią a jej reprezentacją oraz aktorem i jego rolą”.
